Noodzakelijke rommel

Essay in De Optimist

Illustratie: Maurits van Putten

Mijn essay Noodzakelijke rommel (over het opruimen van mijn werkkamer) staat in digitaal cultureel magazine De Optimist. Met een geweldige illustratie door Maurits van Putten.

Ik moet mijn werkkamer opruimen. Mijn room of my own staat vol met verhuisdozen, schilderijen in bubbeltjesplastic, nog meer dozen, plastic mappen met administratie, een oude, bestickerde koffer. Er staat een piepkleine televisie met bol scherm en antenne, die zelfs in de tijd dat hij bij mijn moeder in de woonkamer stond, al belachelijk oud was. Op het bureau liggen stapels boeken. Daarachter het judopak van mijn zoon. Hij gebruikt het niet meer, maar het kan nog niet weg: misschien gaat hij het ooit weer gebruiken, of vraagt hij er ooit naar. Het hoort in principe in de houten ladenkist met andere sportspullen, en moet in ieder geval van het bureau af. Nog niet weggooien, maar wel netjes opbergen. Ik schuif een paar dozen opzij die voor de kast in de weg staan en wurm het judopak in de lade. Baby steps.

Verder lezen kan op De Optimist…

Illustratie Maurits van Putten

Muurtekening

Shortreads_

Beeld: Bertsz, via Pixabay

Hier is niemand meer. Niet in de woonkamer, niet in de keuken en ook niet in de slaapkamers met de strak opgemaakte bedden.

Er is op de muur getekend. Uit de losse pols: vier vrouwengezichten.

Iedere drie weken schrijf ik een kort verhaal op Shortreads. Dat van gisteren (25 augustus 2021) kun je hier verder lezen.

Decoderen

Shortreads_

Foto: Pixabay

Natuurlijk wilde ik die man geen kwaad doen, ik was alleen nieuwsgierig.

Ik kan nog niet alles ontcijferen. Er zijn hoge en lage, harde en zachte klanken; er zijn klanken die zweven; en er zijn er die ploffen, zoemen, rollen, sissen of ratelen. In allerlei combinaties. Er zit systeem in, net als bij ons, daar ben ik van overtuigd.

Het begin van mijn kortverhaal op Shortreads_ van 2 augustus. Verder lezen kan hier.