In Quarantaine

Philip Roth, Nemesis (detail)

Ik lees nu Nemesis van Philip Roth – een van de leestips van Michel Krielaars voor in tijden van Covid-19. Tijdens de bloedhete zomer van 1944 breekt in New Jersey een polio-epidemie uit. De jonge gymleraar Bucky Cantor begeleidt een groep kinderen op een openbaar speelveld in Newark. Hij probeert zo goed mogelijk voor de kinderen te zorgen, maar gaandeweg raken steeds meer kinderen besmet met polio en grijpt de angst voor het virus om zich heen.

Bij zijn wandeling langs de blokbewoners zag hij vrouwen zich koelte toewuiven met de papieren waaiers die een buurtstomerijtje gratis aan zijn klanten verstrekte, en zag hij arbeiders, net thuis van de fabriek, in hun onderhemd met elkaar zitten praten, en het woord dat hij keer op keer opving uit de flarden gesprek was, natuurlijk, ‘polio’. (p. 58)

“In Quarantaine” verder lezen

Ik ben regen

Marguerite Duras

Terwijl anderen deelnemen aan de Women’s March of evenementen bezoeken, breng ik deze Internationale Vrouwendag met een dekentje op de bank door. Hoestend, kuchend en piepend. Lezend, tv-kijkend, twitterend.

Ik lees de dichtbundel Kameleon van Charlotte van den Broeck. Deze debuutbundel, staat op de achterzijde, ‘onderneemt een roadtrip naar een mogelijke vrouwelijke identiteit, die ergens tussen lichaam en taal geconstrueerd wordt.’

“Ik ben regen” verder lezen

Baby Octopus

Toen ik op de middelbare school zat, was ineens Umberto Eco’s Slinger van Foucault een culthit. Het gerucht ging dat het een briljant boek was, maar ook dat het onleesbaar was. Een vriend, die zelf ook briljant was, ging zich eraan wagen. En? vroeg ik, heb je het uit? Wat vond je ervan? 

Tja, begon hij, je kunt het eigenlijk pas begrijpen na de tweede keer lezen. Oké, antwoordde ik, maar waar gaat het over? Hij: dat kan ik dus pas vertellen als ik het een tweede keer gelezen heb. En daar hield hij het bij. 

“Baby Octopus” verder lezen