Dobermann

ZKV voor Shortreads_

Foto: MabelAmber – Pixabay

Op 15 september schreef ik weer een kortverhaal voor Shortreads. Het begint zo:

Ik zet de weekendtas bij de voordeur en wacht op mijn echtgenoot. Er valt zonlicht op de stoep. Ik doe een stap opzij en zie dat de benedenwoning leeg is.

Zeker twintig jaar werd het raam van de benedenbuurman verduisterd door een groezelig laken en nu kijk ik naar binnen. Losse planken en brokken puin op de vloer, een plas water bij de openslaande deuren naar de tuin. De berenklauw staat meters hoog.

Lees hier verder

Muurtekening

Shortreads_

Beeld: Bertsz, via Pixabay

Hier is niemand meer. Niet in de woonkamer, niet in de keuken en ook niet in de slaapkamers met de strak opgemaakte bedden.

Er is op de muur getekend. Uit de losse pols: vier vrouwengezichten.

Iedere drie weken schrijf ik een kort verhaal op Shortreads. Dat van gisteren (25 augustus 2021) kun je hier verder lezen.

Decoderen

Shortreads_

Foto: Pixabay

Natuurlijk wilde ik die man geen kwaad doen, ik was alleen nieuwsgierig.

Ik kan nog niet alles ontcijferen. Er zijn hoge en lage, harde en zachte klanken; er zijn klanken die zweven; en er zijn er die ploffen, zoemen, rollen, sissen of ratelen. In allerlei combinaties. Er zit systeem in, net als bij ons, daar ben ik van overtuigd.

Het begin van mijn kortverhaal op Shortreads_ van 2 augustus. Verder lezen kan hier.

Het schoolgebouw

Shortreads_

Foto: Pixabay

Op Shortreads_ verschijnt iedere werkdag een kort verhaal geïnspireerd op de actualiteit. Sinds 12 juli schrijf ik eens in de zoveel weken ook een verhaal voor dit platform. Mijn eerste bijdrage: Het schoolgebouw.

Als de ontwikkelaars hun zin krijgen, wordt alles gestript. Vloeren eruit, wanden eruit, twintig meter lucht tussen grond en dak. Het enige wat blijft staan is een staketsel van balken. En de schooltrappen natuurlijk, die komen breed in de folder.

Lees verder op Shortreads_

Fopspeen

ZKV

Ik moet hier afronden. Opruimen, inpakken, opleveren. En het zijn niet eens mijn eigen spullen. 

De tv moet achterblijven. Thuis heb ik een 43 inch tv en dat is ook niet niks. Maar dit. Dit is een ander verhaal. De olifanten komen levensgroot op je aflopen. Kijk hoe die olifant zich in de rivierbedding laat zakken. 

“Fopspeen” verder lezen

Hagelstenen

ZKV – zeer kort zomerverhaal

We worden gewekt door een geluid als van grind op golfplaat. Het past inmiddels bij de zomer, bij dit huis. Een paar decennia geleden was het een A-locatie, beschermd Unesco stadsgezicht, ieder jaar verzekerd van een ton overwaarde; nu leven we feitelijk in een krottenwijk. Want de bouw van de huizen in de buurt is zo robuust als de omstandigheden die ze kunnen weerstaan. En die omstandigheden zijn veranderd. 

Sinds een paar jaar gaat er in de zomer geen week voorbij zonder dat het hagelt. Meer opstijgende warmte betekent meer botsingen tussen warme en koude lucht, meer ijskristallen, meer hagel. Juist in de zomer. En een lawaai!

“Hagelstenen” verder lezen

Tevoorschijn

Complex betekent niet simpelweg moeilijk – al is het dat ook. Hoe zit dat? Een aantal weken geleden luisterde ik in een zaaltje aan het Spui naar een lezing over complexiteit. 

Dat is een relatief jong vakgebied, waarin men een taal ontwikkelt om te kunnen spreken over complexe systemen: hersenen, klimaat, mierenkolonies en financiële markten zijn systemen waarin de eigenschappen van het systeem niet af te leiden zijn uit de onderdelen van dat systeem, maar uit het netwerk, het systeem als geheel.

“Tevoorschijn” verder lezen

Over Mr. Naut

Bij de presentatie van ‘The Journey of Mr. Naut’ door Natalia Cincunegui

Op vrijdag 8 juni stond ik in een overvolle stripwinkel Lambiek naast mijn vriendin Natalia Cincunegui, die haar werk The Journey of Mr. Naut presenteerde. Dit bijzondere boek houdt het midden tussen comic, graphic novel, episch gedicht en kunstboek, maar is eigenlijk niet in een genre te vangen. Ik heb als editor een bijdrage geleverd aan de totstandkoming, en mocht daarom ook iets zeggen tijdens de presentatie.  “Over Mr. Naut” verder lezen