Het schoolgebouw

Shortreads_

Foto: Pixabay

Op Shortreads_ verschijnt iedere werkdag een kort verhaal geïnspireerd op de actualiteit. Sinds 12 juli schrijf ik eens in de zoveel weken ook een verhaal voor dit platform. Mijn eerste bijdrage: Het schoolgebouw.

Als de ontwikkelaars hun zin krijgen, wordt alles gestript. Vloeren eruit, wanden eruit, twintig meter lucht tussen grond en dak. Het enige wat blijft staan is een staketsel van balken. En de schooltrappen natuurlijk, die komen breed in de folder.

Lees verder op Shortreads_

Fopspeen

ZKV

Ik moet hier afronden. Opruimen, inpakken, opleveren. En het zijn niet eens mijn eigen spullen. 

De tv moet achterblijven. Thuis heb ik een 43 inch tv en dat is ook niet niks. Maar dit. Dit is een ander verhaal. De olifanten komen levensgroot op je aflopen. Kijk hoe die olifant zich in de rivierbedding laat zakken. 

“Fopspeen” verder lezen

Exoskelet

Essay

Foto: Kluger Hans

In een stapel papieren vind ik een brief uit 1993, van ene Rose Victoria uit Libië, iemand die ik totaal vergeten ben. Warm greetings to the unforgettable you, I’m Rose, remember still?

Zo begint mijn essay Exoskelet. Over het samengestelde zelf. Dat gaat niet alleen over mijn geheugen, maar ook over het samengestelde zelf in romans van Elena Ferrante, Anjet Daanje, Sander Kollaard en Annie Ernaux. En over de Rubberhand-illusie.

Het essay is te lezen in de nieuwste editie van Kluger Hans – #40 (des)illusie. Dit themanummer is weer heel mooi vormgegeven en bevat verhalen, poëzie en essays, én beeldend werk van kunstenaars Adelheid De Witte en Ryan Mosley.

Een aanrader dus, en echt niet alleen omdat ik er zelf in sta… Bestellen of (beter) abonneren kan hier.

“Exoskelet” verder lezen

Hagelstenen

ZKV – zeer kort zomerverhaal

We worden gewekt door een geluid als van grind op golfplaat. Het past inmiddels bij de zomer, bij dit huis. Een paar decennia geleden was het een A-locatie, beschermd Unesco stadsgezicht, ieder jaar verzekerd van een ton overwaarde; nu leven we feitelijk in een krottenwijk. Want de bouw van de huizen in de buurt is zo robuust als de omstandigheden die ze kunnen weerstaan. En die omstandigheden zijn veranderd. 

Sinds een paar jaar gaat er in de zomer geen week voorbij zonder dat het hagelt. Meer opstijgende warmte betekent meer botsingen tussen warme en koude lucht, meer ijskristallen, meer hagel. Juist in de zomer. En een lawaai!

“Hagelstenen” verder lezen

Eclips

Kortverhaal

Afbeelding: Studio Koebeen. Copyright: papieren helden

Er is een nieuw literair tijdschrift: papieren helden. Met prachtige verhalen van o.a. Jente Posthuma, Manik Sarkar, Leonieke Baerwaldt, Liedewij Vogelzang, Lena Kurzen en Tjitske Jansen. En sinds kort ook van yours truly! Mijn kortverhaal Eclips staat nu in editie 5: Verfomfaaid. Je leest het hier.

Papieren helden experimenteert met een mecenaat voor schrijvers: voor een tientje per maand word je abonnee, en steun je de makers. Je kunt ook specifieke schrijvers uitkiezen die je extra wilt ondersteunen (nudge nudge, wink wink). Papieren helden publiceert iedere maand een nieuwe editie, met ongeveer tien verhalen. Doen dus!

“Eclips” verder lezen

Oude Meesters

Essay

Foto: website Armada

Het leuke aan een leesclub is dat je boeken leest die je anders niet zo snel zou lezen. Een paar jaar geleden was dat Alte Meister, van de Oostenrijkse schrijver Thomas Bernhard. Dat viel niet mee: een eindeloos fulminerende verteller, geen alinea’s en witregels, en ik had ook nog geen Nederlandse vertaling. Dus gaf ik het al snel op.

In 2019 volgde ik bij De Nieuwe Garde een masterclass essayschrijven. De witregel in de literatuur, dat moest mijn onderwerp worden, dus ik pakte dat vreselijke Alte Meister er maar weer bij.

“Oude Meesters” verder lezen

Happy Chick

Albert Camus – by Anna Bolten

We moeten ons Sisyphus als een gelukkig mens voorstellen.

Dat schreef de Franse filosoof Albert Camus. De held uit de Griekse mythe was in opstand gekomen tegen de goden, en werd gestraft met zinloosheid: gedoemd om dag in dag uit een rots tegen een berg op te duwen, die vervolgens naar beneden rolde, waarop zijn zware taak opnieuw begon – tot in de eeuwigheid. Dit lot maakt Sisyphus tot de ideale absurde held; en ook wij, beweert Camus, moeten de absurditeit van ons leven omarmen en zo overwinnen.  

“Happy Chick” verder lezen

Doen niet doen

Mellac, Finisterre, Bretagne

In 2019 had ik een kaartje voor het alternatieve Schrijversbal in De Kring. Bij de ingang moest ik een dichtregel opzeggen voordat ik naar binnen mocht. Ik koos een regel van Maria Barnas, uit het gedicht Wat we zagen:

Ik heb een hert lang aangekeken.

“Doen niet doen” verder lezen